{"id":2970,"date":"2004-06-03T14:23:40","date_gmt":"2004-06-03T13:23:40","guid":{"rendered":"http:\/\/www.asblonweb.be\/APED\/CM\/?p=2970"},"modified":"2017-01-02T17:16:41","modified_gmt":"2017-01-02T16:16:41","slug":"tussen-drie-en-zes-jaar-kan-men-best-schoolse-mislukkingen-vermijden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.skolo.org\/CM\/index.php\/2004\/06\/03\/tussen-drie-en-zes-jaar-kan-men-best-schoolse-mislukkingen-vermijden\/","title":{"rendered":"\u201cTussen drie en zes jaar kan men best schoolse mislukkingen vermijden\u201d"},"content":{"rendered":"<p>Als reactie op het \u201cprogramma voor het leerplichtonderwijs\u201d (1) waarin het belang van het basisonderwijs wordt onderlijnd voor schoolsucces, ontvingen we deze getuigenis van de Franse kleuteronderwijzeres Emile Mas.<\/p>\n<p>\u201cIk heb vijf jaar voor de kleuterklas gestaan (1982-1987) in een achtergestelde wijk te Blois.<br \/>\nIk las veel pedagogische boeken, zoals \u201dL&#8217;\u00e9cole active\u201d van Ferri\u00e8re, \u201dL\u2019apprentissage pr\u00e9coce de la lecture\u201d van Cohen, de werken van E. Charmeau, Foucambert, L. Lentin, enz.<\/p>\n<p>Ik probeerde mijn leerlingen te helpen om hun taal te ontwikkelen, ondermeer met liedjes (eerst met een cassetterecorder, daarna zingen in kleine groepjes en alleen, dan elkaar beluisteren), iets waaraan ze veel plezier beleefden en dat hen veel zelfvertrouwen gaf.<br \/>\nIk werkte met spelletjes waarin ze met letters (in karton) leerden omgaan. Zo kenden ze reeds alle letters van het alfabet, sommige combinaties van letters en zelfs eenvoudige woorden. Wanneer een leerling klaar was met een \u201cspelletje\u201d, moest hij of zij een andere leerling helpen. Dat deed hij (zij) met plezier en het droeg bij tot zijn (haar) zelfvertrouwen.<\/p>\n<p>Belangrijk:<\/p>\n<p>1. Ik probeerde vrolijk en humoristisch te zijn en greep elke gelegenheid aan om de \u201cclown\u201d uit te hangen. (een \u201cgoede\u201d leraar moet een beetje de comediant spelen om de aandacht gaande te houden)<br \/>\n2. Ik zag elke dag de ouders aan de schoolpoort. Ik drukte hen vaak op het hart om de kinderen niet te veel voor de tv te laten zitten. Ik praatte zowel met de ouders als met het dienstpersoneel want ik beschouwde mij als lid in een educatief team.<\/p>\n<p>Het jaar nadien zeiden de twee onderwijzers van de volgende klas over de leerlingen: \u201cDe leerlingen zijn zo goed voorbereid en gemotiveerd dat zij op drie maanden de basis van het lezen beheersen\u201d<br \/>\n&#8220;Gewoonlijk zijn er een paar leerlingen die tegen het einde van het schooljaar een goede basis hebben verworven maar vele leerlingen die een eenvoudige tekst nog niet kunnen ontcijferen en een groep van achterblijvers die zelfs na overzitten niet slagen. Dit jaar is het anders. Er is geen kopgroep maar bijna alle leerlingen hebben op het einde van het jaar de basis van het lezen onder de knie\u201d.<\/p>\n<p>Wat trek ik als besluiten uit deze getuigenissen? Tussen 3 en 6 jaar kan men het meest effici\u00ebnt werken om schoolse mislukkingen te vermijden:<\/p>\n<p>\u2022 door de kinderen te leren om zich uit te drukken<\/p>\n<p>\u2022 door een groot zelfvertrouwen te ontwikkelen<\/p>\n<p>\u2022 door hen zeer geleidelijk met spelletjes, dus op een aangename manier, de basisvaardigheden bij te brengen<\/p>\n<p>\u2022 door hen te leren elkaar te helpen: wie het best slaagt in een domein moet de andere op dat vlak bijspringen.\u201d<\/p>\n<p>(1) Het \u201cprogramma voor het leerplichtonderwijs\u201d is een discussietekst binnen de OVDS.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Als reactie op het \u201cprogramma voor het leerplichtonderwijs\u201d (1) waarin het belang van het basisonderwijs wordt onderlijnd voor schoolsucces, ontvingen we deze getuigenis van de Franse kleuteronderwijzeres Emile Mas. \u201cIk heb vijf jaar voor de kleuterklas gestaan (1982-1987) in een achtergestelde wijk te Blois. Ik las veel pedagogische boeken, zoals \u201dL&#8217;\u00e9cole active\u201d van Ferri\u00e8re, \u201dL\u2019apprentissage [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"class_list":["post-2970","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.skolo.org\/CM\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2970","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.skolo.org\/CM\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.skolo.org\/CM\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.skolo.org\/CM\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.skolo.org\/CM\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2970"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.skolo.org\/CM\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2970\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.skolo.org\/CM\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2970"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.skolo.org\/CM\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2970"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.skolo.org\/CM\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2970"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}