De problematiek van sociale ongelijkheid in het onderwijs staat in Vlaanderen terug volop in de belangstelling. We schrijven ‘terug’ omdat het in de jaren ’90 de andere kant opging. Efficiëntie kreeg de bovenhand op gelijke kansen. Niet dat er tijdens de jaren ’90 geen inspanningen gebeurden voor grotere gelijkheid, maar het ging om bescheiden investeringen: het onderwijsvoorrangsbeleid en de zorgverbreding vertegenwoordigden in Vlaanderen samen minder dan 1% van het onderwijsbudget. De accentverschuiving in het Vlaamse beleidsdebat in de jaren ’90 was nochtans onterecht, zo blijkt nu. Op het vlak van rendement zit Vlaanderen namelijk bij de wereldtop, maar precies qua (on)gelijkheid blijft het schoentje knellen.
Related Posts
The White Paper: what does it intend, what would it mean, will it happen ?
De Britse regering heeft op 25 oktober 2005 een “Witboek” over het onderwijs gepubliceerd. Hierin wordt gepleit om de mechanismen…
19/11 : Conférence-débat – “Le niveau baisse… c’est grave, docteur ?”
Quelle ambition pour l’école ? Le niveau baisse, c’est grave docteur ? Conférence-débat avec Alain Buekenhoudt (CEMEA) et Nico Hirtt…
4. Une fusion des réseaux
– Et que faites-vous de la liberté religieuse ? – L’enseignement libre n’est-il pas plus efficace que l’officiel ? Plus humain ?…